Kostenverdeling & subsidie

Een dijkversterking is steeds vaker onderdeel van een bredere gebiedsontwikkeling of wordt gecombineerd met meekoppelkansen. Op deze pagina vind je de werkwijze om vroegtijdig overeenstemming te bereiken over de kostenverdeling tussen de verschillende partijen die samenwerken aan het dijkversterkingsproject.

In de verkenningsfase stimuleert het Hoogwaterbeschermingsprogramma (HWBP) het onderzoeken van meekoppelkansen en gebiedsontwikkeling door het subsidiëren van brede verkenningen. Na de verkenningsfase is duidelijk wat de scope van een project qua waterveiligheid wordt en welke andere opgaven, gefinancierd door partners, daarvan deel gaan uitmaken. Vanaf de planuitwerkingsfase dienen die partners ook bij te dragen aan de kosten van de planuitwerking en de realisatiefase.

Vooraf duidelijkheid over kostenverdeling

HWBP heeft een werkwijze opgesteld om voorafgaande aan een formele toets van een subsidieaanvraag overeenstemming te bereiken tussen een waterschap en de programmadirectie HWBP over de verdeling van de geraamde kosten. Het gaat hier om de subsidie voor de planuitwerkingsfase en realisatiefase.

Met deze werkwijze voorkomen wij dat een waterschap te laat in het proces wordt verrast door de subsidieregels en/of dat de programmadirectie HWBP te laat wordt geconfronteerd met afspraken tussen partners die niet passen in de subsidieregeling.

Op deze pagina staan twee methodes waarmee je de bijdrage kunt bepalen. Voor het beoordelen welk deel van het ontwerp sober is kan het stappenplan sober en doelmatig toegepast worden.
Het gaat hier een verduidelijking van de subsidieregeling, die afgestemd is binnen de alliantie HWBP en vastgesteld is door het MT van de programmadirectie HWBP.

Uitgangspunten

Uitgangspunten van de werkwijze zijn verankerd in de toelichting op de subsidieregeling:

  • Kosten van maatregelen waardoor de kering weer aan de veiligheidsnorm gaat voldoen komen in aanmerking voor subsidie. Wettelijke inpassingskosten maken onderdeel uit van de te subsidiëren kosten.
  • Additionele kosten voor nevendoelstellingen komen niet in aanmerking voor subsidie en worden door het waterschap of derden gefinancierd.

Werkwijze

De werkwijze bestaat uit 3 delen:

  1. Procesbeschrijving kostenverdeling
  2. Methodes kostenverdeling
  3. Uitwerking in de raming

De werkwijze is opgesteld voor de verdeling van de engineeringskosten en overige kosten van de planuitwerking en de realisatie, inclusief de risico’s daarvan. De best-practice-methodes zijn gebaseerd op planuitwerkingen, maar kunnen ook toegepast worden voor het verdelen van de engineeringskosten van de realisatie. Ook is beschreven hoe dit dient te worden verwerkt in kostenramingen en hoe hier mee om te gaan bij eenvoudige projecten respectievelijk complexe projecten.

1. Procesbeschrijving kostenverdeling

Onderstaande stappen hebben als doel om vroegtijdig overeenstemming te bereiken tussen het waterschap en de programmadirectie over de verdeling van de kosten.

Stappen kostenverdeling

2. Methodes kostenverdeling

De twee hieronder beschreven methoden zijn beproefd bij subsidieaanvragen. De eerste methode betreft de methode A; waar realisatiekosten goed te scheiden zijn (dijk versus rivierverruiming en natuurontwikkeling), en voor planuitwerkingskosten aan de hand van zwaartepunt van werkzaamheden goed uit elkaar te halen. De tweede methode betreft de methode B; waar realisatiekosten lastiger te scheiden zijn omdat die allemaal voor hetzelfde object, de teruggelegde dijk, worden gemaakt en daardoor planuitwerkingskosten ook niet te scheiden zijn.

Per project/fase kan bepaald worden welke methode het beste past. Methode A dient bij voorkeur te worden toegepast, omdat daarin de kosten op basis van activiteiten worden toebedeeld. Als dit onderscheid niet te maken is, passen wij methode B toe.

Bij twijfel over de toe te passen methode kun je contact opnemen met het betreffende begeleidingsteam.

3. Uitwerking in de raming

Een subsidieaanvraag gaat conform de subsidieregeling vergezeld van:

  • Subsidiabele kosten die toe te rekenen zijn aan de fase in SSK-raming (artikel 5.1 en 6.3.c)
  • Beschrijving van de wijze waarop het niet-subsidiabele deel van de kosten wordt gedekt (artikel 6.3.d).

Als er sprake is van een project met meer doelstellingen dan alleen waterveiligheid (dus waterveiligheid en 1 of meer nevendoelstellingen/ meekoppelkansen) waarvan voor elke doelstelling een separate raming kan worden opgesteld, is er geen sprake van allocatieproblematiek en spreken we in deze context van een eenvoudig project. In dat geval dient de raming voor de waterveiligheidsdoelstelling gebaseerd te zijn op de SSK-systematiek (SSK 2018).

Hier tegenover staan complexe projecten, projecten waarbij het niet mogelijk is per doelstelling een separate raming op te stellen, waardoor er dus sprake is van een kostenverdelingsvraagstuk. In dat geval sluit het bedrag in het tabblad ‘kostenoverzicht’ van de SSK aan op het aan te vragen subsidiebedrag (90% van de kosten uit het tabblad ‘kostenoverzicht’).

De kostenverdeling vindt dan plaats in de onderliggende toe te voegen tabbladen van de SSK. Alternatief kan gekozen worden voor de verwerkingswijze A. Op basis van een SSK-raming voor de integrale opgave volgt aan de hand van de overeengekomen allocatiemethode de toedeling aan enerzijds de waterveiligheidsdoelstelling (= HWBP) en anderzijds de overige doelstellingen volgt.

Vragen

Bij vragen over het verdelen van kosten kun je contact opnemen met het betreffende begeleidingsteam van de programmadirectie HWBP.