Zoden aan de dijk

"Bij de ingangstoets van het HWBP moet alles kloppen. Is de beoordeling twijfelachtig, dan volgt extra uitzoekwerk, discussie over de scope en vooral: vertraging. Daarom kijken mijn collega’s en ik heel secuur naar onze dijken.

Neem de dijk van ruim 30 kilometer langs de Oosterschelde die het eiland Tholen beschermt. Hoewel de Oosterscheldekering ervoor ligt, gaat het om een zeedijk. Een belangrijke dijk, want Tholen ligt rond NAP. De gevolgen van een overstroming zouden groot zijn voor de mensen die er wonen, de (boeren)bedrijven en de economie. 

We hebben deze dijk eerst op normtraject-niveau bekeken: de basis voor de wettelijke veiligheidsnorm van het hele dijktraject. Daarna hebben we de dijk opgedeeld in vakken van zo’n 100 meter. Per vak brachten we gedetailleerd in kaart welk faalmechanisme een rol speelt en of versterking nodig is. We keken naar de grondsamenstelling, de bekleding van de dijk, tekenen van erosie, schade door dieren. We zijn daarin heel precies en we willen snappen hoe zo’n dijk écht in elkaar zit. Toch moet je ook pragmatisch zijn. Je kunt niet álles tot op de komma uitzoeken, want je wilt ook je deadlines halen.  

Vervolgens hebben we verschillende scenario’s doorgerekend op basis van de huidige situatie tot extreme weersomstandigheden en zeespiegelstijging. Daaruit bleek duidelijk waar de risico’s zitten. Bij Tholen gaat het vooral om de binnenwaartse stabiliteit: bij hoge waterstanden kan de dijk naar binnen afschuiven.  

Dankzij ons grondige voorwerk ligt er een helder onderbouwd verhaal: een afgebakende opgave die vlot door de ingangstoets kwam en is opgenomen in het HWBP."

Zo zet Samantha zoden aan de dijk.